Bu Bir İlahi Değil ***Aşk *** | Gönül Hun Oldu Şevkinden | it's not a divine it's a love

Bu Bir İlahi Değil ***Aşk *** | Gönül Hun Oldu Şevkinden it's not a divine it's a love Aşıkız Muhammed’e İnandık o sermede Şanı büyük Ahmed’e Kavuştur Rabbim/Mevlam bizi **** Sultanlar sultanına Ol şefaat karına Dertliler dermanına Kavuştur Rabbim/Mevlam bizi **** Dünyada Ravzasına ukbada rızasına Cennette sefasına Kavuştur Rabbim/Mevlam bizi **** Hak yolda duranlara Ünsiyet kuranlara Mahbubu bulanlara Kavuştur Rabbim/Mevlam bizi **** Ruhum sana âşık sana hayrandır Efendim Bir ben değil âlem sana kurbandır Efendir Ecrâm ü felek, levh-u kalem, mest-i nigâhım, Medheyleyen ahlâkını Kur’an’dır Efendim ya Rasulallah Mahşerde nebîler bile senden medet ister, Rahmet, diyen âlemlere, Rahman’dır Efendim. Aşkınla buhurdan gibi tütmekte bu kalb im, Sensiz bana cennet bile hicrândır Efendim **** Cennete girenlere Kevserden içenlere Rahmete erenlere Kavuştur Rabbim/Mevlam bizi Gönül hun oldu şevkinden boyandım Ya Rasulallah Nasıl bilmem bu nirana dayandım Ya Rasulallah Ezel bezminde bir dinmez figandım Ya Rasulallah Cemalinle ferahnak et ki yandım Ya Rasulallah Gül açmaz çağlayan akmaz, İlahi nurun olmazsa Söner alem, nefes kalmaz, felek manzurun olmazsa Firak ağlar,visal ağlar, ezel mesturun olmazsa Cemalinle ferahnak et ki yandım Ya Rasulallah Gönül hûn oldu şevkinden boyandım yâ Rasûlallah Nasıl bilmem bu nîrâne dayandım yâ Rasûlallah. Ezel Bezmi’nde dinmez bir figândım yâ Rasûlallah Cemâlinle ferahnâk et ki yandım yâ Rasûlallâh. Yanan kalbe devâsın sen, bulunmaz bir şifâsın sen Muazzam bir sehâsın sen, dilersen rû-nümâsın sen Habîb-i Kibriyâ’sın sen, Muhammed Mustafâ’sın sen Cemâlinle ferahnâk et ki yandım yâ Rasûlallah. Gül açmaz, çağlayan akmaz, ilahî nûrun olmazsa Söner âlem, nefes kalmaz, felek manzûrun olmazsa Firâk ağlar, visâl ağlar, ezel mesrûrun olmazsa Cemâlinle ferahnâk et ki yandım yâ Rasûlallah. Erir canlar o gül-bûy-i revân-bahşın nevasından Güneş titrer, yanar dîdârının bak ihtirasından Perîşân bir nazâr inler hayâtın müntehasından Cemâlinle ferahnâk et ki yandım yâ Rasûlallah. Susuz kalsam yanan çöllerde, can versem elem duymam Yanardağlar yanar bağrımda, ummânlarda nem duymam Alevler yağsa göklerden ve masseylesem duymam Cemâlinle ferahnâk et ki yandım yâ Rasûlallah. Ne devlettir yumup aşkınla göz, râhında can vermek Nasîb olmaz mı Sultânım, haremgâhında can vermek Sönerken gözlerim âsân olur âhında can vermek Cemâlinle ferahnâk et ki yandım yâ Rasûlallah. Boyun büktüm perîşânım, bu derdin sende tedbiri Lebim kavruldu âteşten, döner pâyinde tezkîri Ne dem gönlün murâd eylerse taltîf eyle Kıtmîri Cemâlinle ferahnâk et ki yandım yâ Rasûlallah. (Yaman Dede) İki cihan güneşi Habîb-i Kibriyâ’nın aşkıyla, hasretiyle yanan bir âşığın, Yaman Dede’nin feryâdı bu naat-ı şerif. Efendimiz s.a.v.’in mübarek isimleri anıldığında eli ayağı dökülen, gözyaşlarını tutamayan, O’nun cemâlini görme iştiyâkıyla her dem yanıp kavrulan ve yangınını sadece şiirleriyle değil, her hâliyle belli eden bu Peygamber sevdâlısına talebeleri ve dostları “Yanan Dede” derlermiş bu yüzden. Hakikaten öylesine yanan bir âşıktır ki, 1962’de 75 yaşında iken vefatına, bir türlü düşürülemeyen yüksek ateşi sebep olmuş. Başka şiirlerinde “Yanmaktır Efendim biricik çâresi aşkın” diyen, “Yak sînemi âteşlere, efgânıma bakma!” diye yakaran Yaman Dede’nin duasına icabet buyurulmuş anlaşılan. Yahya Kemâl Beyatlı, Yaman Dede’nin ismine ve Rum kökenli bir mühtedî oluşuna da işaretle, Rasûl-i Ekrem s.a.v.’e duyduğu yaman aşkın Anadolu Müslümanları nezdinde ona kazandırdığı itibarı şöyle ifade etmiş: “Yüz sürdü gerçi pâyine çok müslüman dede / Mollâ-yı Rûm görmedi bundan yaman dede”. Manzûmenin bütün Peygamber âşıklarının hislerine tercüman olan, gönüllerine tesir eden yakıcılığı, şairin ifade kudreti yanında, yaşanmışlığından da kaynaklanıyor. Yaman Dede’yi tanıyanlar biliyorlar ki o, şiirlerinde dile getirdiği ateşle hayatı boyunca yanmıştır. Dolayısıyla şairini tanımadan sırf metinden hareketle bu naatin bütün mısralarına sinmiş samimi bir aşkı şerh etmek mümkün değil. Yine de biz Yaman Dede’nin hayat hikâyesini biraz sonraya bırakıp, şiirinde neler söylediğine kulak verelim. yazının devamı için lütfen linkten devam ediniz http://semerkanddergisi.com/gonul-hun-oldu-sevkinden/